Koffie boeren aan de voet van de Kilimanjaro

http://www8.georgetown.edu/centers/cndls/applications/posterTool/data/users/tanzania-kilimanjaro.jpg

Voorbeeld hoeveel sneeuw de Kili vroeger had, verbijsterend verschil. De opwarming van de aarde is hier goed te zien.

Van uit Arusha vertrekken we om 1 uur naar een koffiecoöperatie aan de voet van de Kilimanjaro een rit van 2 a 3 uur.
De weg er heen is erbarmelijk veel kuilen stof enz. met asfalt zou die rit half uurtje zijn.
Daar aangekomen is de verassing groot als we onze tenten niet hoeven op te zetten. Wat een luxe.
Het is een prachtig plekje met uitzicht op de Kilimanjaro, meestal is het zicht belemmerd door wolken maar een plaatselijke boer garandeert ons dat hij morgen zichtbaar is.
En de volgende morgen, ja hoor vroeg zien we de wolken verdwijnen, snel een paar foto’s nemen voor het te laat is.
De Kili zoals hij hier liefkozend genoemd word.
We gaan in 2 verschillende groepjes kijken hoe het proces hele van koffie maken verloopt.
Ik kies voor de korte tocht, wij gaan met Joseph mee naam genoot van mijn vader. Hij legt geduldig uit hoe de boon wordt geplant 8 maanden word vertroeteld tot hij tussen de bananen bomen word geplant. Het is een langdurig proces voor er eindelijk bonen aan komen en er geoogst kan worden.

Na het plukken door een molen om velletje er af te halen, weken, langzaam drogen, weer een velletje er af stampen, branden malen en dan na zeven eindelijk koffie. Mijn koffie smaakt vanaf nu anders, nooit gedacht dat het zo veel werk is.

Op de wandeling terug naar de slaapplaats geeft Joseph me een hand om me te ondersteunen
mijn benen willen niet meer. Nog steeds van mijn domme sprong uit de Truck in Nakuru Nat. Park. Joseph brengt me een stok om op te leunen tijdens het lopen, werkt inderdaad beter. Diner wordt verzorgd door de lokale vrouwen (boerinnen) de manier waarop dat gedaan word is leuk. Alles staat klaar in potten of pannen, er word aandacht gevraagd en uitgelegd wat er in elke pan zit. Daarna is het aanvallen het eten is over het algemeen lekker, het vlees is hier heerlijk. (elders vaak taai en droog).
Terug bij de tenten is er wijn en kampvuur en dan lekker slapen.



De volgende ochtend hoeven we pas om 9 uur klaar te zijn, we zijn al klaar om 8 uur en ontbijt al op, het went hè vroeg op staan 8 uur is laat.
Patricia is jarig en krijg kado’tjes, wij ook de Kili is prachtig zichtbaar er worden vele foto’s gemaakt.
Om 9 uur vertrekken de anderen voor een wandeling in de omgeving en Marina en de Peters maken een natuur wandeling en de anderen de een kerk en ziekenhuis op de terug weg de plaatselijke markt. Het wordt voor mij een rustige dag.
Joseph komt me later halen voor de markt om die bekijken. Het is een overvol gebeuren daar.
Ik zie er niets dat ik zou willen kopen, maar gezellig is het er wel.
S’avonds bij het kampvuur heb ik een gesprek met een plaatselijke boer die wil weten over hoe aids word overgedragen. Ik vertel hem uiteraard wat ik er van weet door bloed voornamelijk. Het valt me op hoe makkelijk het praten gaat, hij vraagt ook heel vrij. We hebben een boeiend gesprek over en weer over verschillen van leven hier of in Europa.
Over scholing en gezondheid en zo meer, jammer dat er niemand anders bij kwam zitten.
Morgen vroeg op we vertrekken 5.30 dan is het nog donker.
Gelukkig hoeven we onze tenten niet af te breken dat scheelt.